அன்பு மகள் ரிசானாவின் ஆத்மாவிற்கு!

கொடுமையம்மா என குழறிய வார்த்தைகளில் அம்மாவிடம் முறையிட்டேன் அழுதபடியே...

அன்பு மகளே இஸ்லாமிய மதம் காத்த மகளே ரிசானா இன்னொரு மனித வேள்வியைக் கண்டேன்…

இஸ்லாம் தழுவிய மண்ணில் மக்கள் கூடும் சதுக்கத்தில் வாய்திறந்து மனிதர்க்கு சொல்ல மனித மொழி அறியா அந்த ஆடு தனக்கு என்ன நடக்கப் போகிறதென்று புரியாது சுற்றுமுற்று பார்க்க மனிதர்களோ வெட்டித் தலைவேறாகி வேறாகி முண்டம் வேறாகியதை விசிலடித்தும் கைதட்டடியும் ஆராவாரித்தும் இரசித்தனர்…

அவர்கள் காட்டுமிராண்டி மிருகங்களே கூடி நின்ற கூட்டம் நடுவே மொழிகொண்ட மனிதர் சூழ நிற்க புனிதம் காத்தோம் என அவர்கள் புளகாங்கிதம் அடைய வெள்ளை உடையில் பலி ஆடாய் ஆனாயே நீ மகளே ரிசானா…

மரணம் உன்னை கணம் கணமாய் உருசிக்க தீட்டிய வாளின் கூர்மை உன் தலையை வெட்டிச் சரித்த காணொளி கண்டு நெஞ்சம் பதைபதைக்கின்றது முடியவில்லை மகளே தாங்க முடியவில்லை என்ன கொடுமை இது…

சிறையில் வாடினாய் வேதனையே உன் வாழ்வாகியது விடிவு வரும் என நீ காத்திருக்க மரணம் உனக்கு விடிவானது.நீ எதையெல்லாம் நினைத்திருப்பாய் உன் நாட்டை உன் வீடடை உன் தாயை உன் உறவுகளை ஓடியாடித் திரிந்த மூதூர்க் கிராமத்தை உன் பள்ளித் தோழிகளை தெருவோரக் கடைகளை உனது ஓலைவீட்டின் ஒவ்வொரு தென்னம் கீற்றுக்களையும் வறுமையின் கொடுமையாயினும் ஒரு வேளைக் கஞ்சியுடனாவது நீ மூதூரில் வாழ்ந்திருப்பாய்…

குடும்பத்தின் பசி போக்க ஊர்விட்டுப் போய் உயிர் விட்டாயே மகளே ரிசனா தாங்க முடியவில்லை… தங்கள் தவறை மறைக்க தங்கள் நாட்டுச் சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து தம்மைக் காக்க இன்னொரு நாட்டு பெண்தானே என உன்னைக் குற்றவாளியாக்கிய கொடுமையை செய்த பெற்றோரே அல்லாவிற்கும் புனித குர்ரானுக்கும் இழுக்காகி விட்டீர்கள்…

அல்லாவே உண்மையை வெட்ட வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வாருங்கள் தாழ் பணிந்து கேட்கின்றேன்… அன்பு மகளே ரிசானா உண்மை மறைக்கப்பட்ட செய்தி என்றோ ஒரு நாள் உன் ஆத்மாவை வந்து சேரும் என சமர்ப்பணமம்மா இக்கண்ணீர்க் கவிதை…

-யதார்த்தன்-